ΛΕΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ-ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

Περί Ψυχοθεραπείας

Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία-Είδη Ψυχοθεραπείας

Όπως αναφέρει η Van Deurzen (1999), η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία είναι το μόνο είδος ψυχοθεραπείας που βασίζεται άμεσα περισσότερο στη φιλοσοφία, παρά στην ψυχολογία.

Σε επίπεδο μεθοδολογικό πλέον και όχι θεωρητικό, η μεγάλη διαφορά της Υπαρξιακής Ψυχοθεραπείας, σε σχέση με  τα υπόλοιπα μοντέλα, είναι ο τρόπος που τοποθετείται ο θεραπευτής απέναντι από το θεραπευόμενο, αλλά και  η δημιουργία και ο ρόλος της θεραπευτικής σχέσης μέσα στη θεραπεία. Ο ρόλος του θεραπευτή “ορίζεται” και “ορίζει” ουσιαστικά από/τη θεραπευτική σχέση και τα χαρακτηριστικά του ενός δεν είναι άσχετα από τα χαρακτηριστικά της σχέσης.

Παρά το γεγονός ότι η υπαρξιακή θεραπεία έχει τις ρίζες της-πηγάζει από τις ψυχοδυναμικές πρακτικές και κυρίως από την ψυχανάλυση, από νωρίς φάνηκε να διαφοροποιείται ως προς την ανάγκη δημιουργίας μίας ιδιαίτερης θεραπευτικής σχέσης προκειμένου να είναι επιτυχής η θεραπεία. Σε ορισμένες σχολές της φτάνει μέχρι το σημείο να υποστηρίζεται ότι η σχέση αυτή καθαυτή είναι που θεραπεύει, “Είναι η σχέση που θεραπεύει, είναι η σχέση που θεραπεύει, είναι η σχέση που θεραπεύει” υποστηρίζει ο Yalom (1989). Για αυτό το λόγο δε θα μπορούσαμε να εξετάσουμε τα χαρακτηριστικά ενός υπαρξιακού θεραπευτή ανεξάρτητα από τη θεραπευτική σχέση.

Οι υπαρξιακοί θεραπευτές μιλάνε για μία σχέση γνήσια, ανθρώπινη, ουσιαστική, ανοιχτή. Μία σχέση εμπιστοσύνης και αποδοχής. Μια σχέση που δημιουργεί κλίμα ασφάλειας, μία σχέση, την οποία συχνά κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αξιολογούν και διαχειρίζονται θεραπευτής και θεραπευόμενος. Προκειμένου να επιτευχθεί μία τέτοιου είδους σχέση, ο θεραπευτής δεν μπορεί να παραμένει απλός, αμέτοχος παρατηρητής, αλλά πρέπει να βρίσκεται αληθινά και γνήσια παρών στη θεραπευτική διαδικασία.

Επιπλέον, όπως γράφει ο May «σε αντίθεση με την τάση να γίνεται η τεχνική αυτοσκοπός, η υπαρξιακή τεχνική πρέπει να έχει ευελιξία και προσαρμοστικότητα και να μεταβάλλεται από ασθενή σε ασθενή και από τη μία φάση στην άλλη στη θεραπεία με τον ίδιο ασθενή» (όπως αναφέρεται στον May o Friedman, 1962). Επομένως ο υπαρξιακός θεραπευτής όχι μόνο πρέπει να γνωρίζει και να κατέχει διάφορες τεχνικές, αλλά πρέπει να είναι ευέλικτος και να έχει την ικανότητα να επιλέξει και να προσαρμόσει κάθε φορά την κατάλληλη τεχνική προς όφελος του πελάτη του.  Ο θεραπευτής πρέπει να παραμένει ανοιχτός, όχι μόνο ως προς τον πελάτη του και τον τρόπο που τον ακούει, αλλά και προς τα μεθοδολογικά εργαλεία που έχει στη διάθεσή του να χρησιμοποιήσει προς όφελος του πελάτη του. Η  Van Deurzen (1999) αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία πρέπει να «ξαναεφευρίσκεται» και να «ξαναδημιουργείται» από κάθε θεραπευτή και για κάθε νέο πελάτη».

Ο  Yalom (2008) αναφέρει ότι ο θεραπευτής είναι μεν εξειδικευμένος, αλλά δεν είναι αυθεντία, είναι ένας ξεναγός σε αυτό το ταξίδι, αλλά όχι αλάθητος.

Ο υπαρξιακός θεραπευτής δε βγάζει συμπεράσματα, σημειώνει, καταγράφει δεν κρίνει και κυρίως προσπαθεί να μην αφήνει τις προκαταλήψεις του να τον επηρεάζουν.

Μία ανοιχτή στάση απέναντι στο θεραπευόμενο  σημαίνει διάθεση να σεβαστείς και να αποδεχτείς τον τρόπο ύπαρξης του άλλου και όχι να προσπαθήσεις να του επιβάλεις τις ιδέες και τις προκαταλήψεις σου. Όπως υποστηρίζει ο Spinelli (1997b, όπως αναφέρεται σε αυτόν ο Cooper, 2003) το σημαντικό είναι να σέβεσαι και να δέχεσαι την ύπαρξη του πελάτη, όπως τη βιώνει στο τώρα και όχι όπως θα μπορούσε να είναι.

Ο Spinelli αναφέρει ότι οι θεραπευτές πρέπει να είναι «μαζί» με τον πελάτη και «για» τον πελάτη τους, δηλαδή να μένουν στην υποκειμενική αλήθεια του πελάτη και στο πως τη βιώνει, παρά να ψάχνουν την αντικειμενική της αξιοπιστία, και να είναι έτοιμοι να μπουν όσο γίνεται μέσα στον κόσμο του πελάτη τους και να βιώσουν τον τρόπο με τον οποίο τον αντιλαμβάνεται. (όπως αναφέρεται σε αυτόν ο Cooper, 2003)

Για αυτό το λόγο ο υπαρξιακός θεραπευτής είναι ανοιχτός στον τρόπο που ακούει τον πελάτη του και έχει εμπιστοσύνη στο πως ο πελάτης αισθάνεται και βιώνει μία κατάσταση. Ζητάει επεξηγήσεις για τα πάντα, συχνά ζητάει εξηγήσεις για το πώς ο πελάτης βιώνει σωματικά το συναίσθημα.  Ο θεραπευτής πρέπει να παραμένει όσο το δυνατόν πιο ανοιχτός σε οτιδήποτε παρουσιάζεται κατά τη θεραπευτική διαδικασία. Πρέπει να διατηρεί μία στάση «δεν ξέρω», κατά την οποία δεν παρασύρεται από τα πιστεύω και τις προκαταλήψεις του, ο ρόλος του είναι να βοηθήσει τους πελάτες να ανακαλύψουν τη δική τους ερμηνεία για τον κόσμο τους. (Spinelli, όπως αναφέρεται σε αυτόν ο Cooper, 2003). Και στην υπαρξιακή-ανθρωπιστική σχολή οι θεραπευτές ενθαρρύνουν τους θεραπευόμενους να μιλήσουν και να περιγράψουν τα συναισθήματά τους με περισσότερη λεπτομέρεια, να επικεντρωθούν στο εδώ και τώρα, να πουν ξανά την ίδια ιστορία.

Ατομική Ψυχοθεραπεία

Η ατομική ψυχοθεραπεία είναι σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στο θεραπευτή και το θεραπευόμενο, μέσα από την οποία ο θεραπευόμενος έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει, να διερευνήσει και να επεξεργαστεί θέματα που τον απασχολούν, του δημιουργούν άγχος και δυσκολίες στην καθημερινότητα. Στην ατομική ψυχοθεραπεία οι συνεδρίες είναι εβδομαδιαίες, γίνονται στο γραφείο[…]

Learn More

Ομαδική Ψυχοθεραπεία

Η ομαδική ψυχοθεραπεία έχει ως στόχο την προσωπική σου ανάπτυξη μέσω της αλληλεπίδρασης με τους άλλους.​​ Η ομαδική δουλειά θα σε βοηθήσει να εκτεθείς,να δημιουργείς σχέσεις εγγύτητας και εμπιστοσύνης, να ​​αντιμετωπίσεις πιθανές δυσκολίες στην σχέση σου με το άλλο φύλο και να βελτιώσεις την αυτοεκτίμησή σου. Στην ομάδα δέχεσαι ανατροφοδότηση[…]

Learn More

Ψυχοθεραπεία Online

Η τεχνολογία αποτελεί πλέον ένα ακόμα εργαλείο και στον τομέα της ψυχοθεραπείας. Η ψυχοθεραπεία με τη χρήση του διαδικτύου είναι διαδεδομένη και στην Ελλάδα και οι έρευνες δείχνουν ότι δεν υπολείπεται της παραδοσιακής face 2 face ψυχοθεραπείας και μπορείς να δουλέψεις εξίσου αποτελεσματικά όλα τα θέματα που σε απασχολούν. Σε[…]

Learn More